Resortet që punojnë vetëm gjysmën e vitit: Sfida që turistët nuk e shohin

Kur shohim një resort të madh buzë detit gjatë korrikut apo gushtit, gjithçka duket perfekte. Dhomat janë plot, restorantet punojnë pa pushim, pishinat janë të mbushura me turistë dhe qindra punonjës kujdesen që çdo gjë të funksionojë si duhet.

Por sa prej nesh mendojnë se çfarë ndodh kur sezoni mbaron?

Kjo është një pyetje që më ka bërë shpesh përshtypje gjatë viteve të punës në turizëm. Si mund të funksionojë një biznes që punon vetëm 4, 5 ose 6 muaj në vit? Si arrin të mbijetojë financiarisht? Dhe mbi të gjitha, çfarë ndodh me qindra punonjësit kur turistët largohen?

Shumë njerëz mendojnë se sfida më e madhe është ndërtimi i resortit. Në fakt, ndërtimi është vetëm fillimi. Sfida e vërtetë fillon pasi dyert hapen.

Stafi: problemi që nuk shihet nga turistët

Një resort i madh mund të ketë nevojë për qindra punonjës:

• recepsionistë,

• kamarierë,

• kuzhinierë,

• pastrues,

• teknikë,

• animatorë,

• menaxherë.

Kur sezoni përfundon, shumë prej tyre largohen nga puna. Disa kalojnë në sektorë të tjerë, disa emigrojnë, ndërsa të tjerë presin sezonin e ardhshëm.

Pastaj, kur fillon vera e re, resorti duhet të nisë përsëri procesin e rekrutimit.

Në shumë raste, menaxherët e hoteleve kalojnë dimrin duke kërkuar staf për verën e ardhshme.

Humbja e punëtorëve më të mirë

Një kuzhinier i mirë, një recepsionist me përvojë apo një kamarier profesionist nuk mund të presë gjashtë muaj pa të ardhura.

Ata kërkojnë siguri dhe vazhdimësi.

Pikërisht për këtë arsye shumë prej punonjësve më të mirë largohen drejt qyteteve të mëdha, kompanive që punojnë gjatë gjithë vitit ose vendeve të tjera ku sezoni turistik është më i gjatë.

Kjo do të thotë se shumë resorte e fillojnë çdo sezon duke humbur një pjesë të përvojës së fituar vitin e kaluar.

Trajnime të pafundme

Një tjetër sfidë është trajnimi.

Çdo sezon sjell punonjës të rinj që duhet të mësojnë procedurat, standardet e shërbimit dhe mënyrën e punës.

Kjo kërkon kohë dhe para.

Paradoksi është se sapo stafi fillon të fitojë përvojë dhe të punojë në mënyrë profesionale, sezoni mbaron.

Vitin tjetër, procesi nis pothuajse nga e para.

Shërbimi nuk është gjithmonë i njëjtë

Kjo është arsyeja pse në shumë destinacione turistike shërbimi në fillim të sezonit nuk është i njëjtë me atë të mesit të verës.

Stafi ende po mësohet, ekipet nuk janë konsoliduar dhe proceset nuk funksionojnë me të njëjtën efikasitet.

Turisti sheh vetëm rezultatin, por pas tij qëndron një proces i gjatë përshtatjeje.

Po resorti, a ka shpenzime kur është i mbyllur?

Po.

Madje shumë prej tyre vazhdojnë të kenë shpenzime të konsiderueshme.

Kreditë duhen paguar.

Objektet duhen mirëmbajtur.

Pajisjet duhen servisuar.

Sigurimet dhe taksat vazhdojnë.

Pra, edhe kur nuk ka asnjë turist, biznesi vazhdon të ketë kosto.

Kjo do të thotë se fitimet e realizuara gjatë verës duhet të mbulojnë jo vetëm sezonin aktiv, por edhe muajt kur resorti nuk gjeneron të ardhura.

Një verë e dobët mund të ndikojë gjithë vitin

Një fabrikë që ka një muaj të dobët mund ta kompensojë më vonë.

Një resort sezonal nuk e ka këtë luks.

Nëse korriku dhe gushti nuk shkojnë sipas planit për shkak të krizave ekonomike, motit të keq, konflikteve apo rënies së kërkesës, pasojat mund të ndihen gjatë gjithë vitit.

Për shumë biznese turistike, sezoni veror nuk është vetëm periudha më e rëndësishme.

Ai është vetë viti i biznesit.

Sfida më e madhe nuk është ndërtimi i hotelit

Kur shohim projekte të reja turistike me qindra miliona euro investime, shpesh fokusohemi te ndërtesat, pishinat apo arkitektura.

Por përvoja ka treguar se sfida më e madhe nuk është ndërtimi i hotelit.

Sfida më e madhe është gjetja, trajnimi dhe mbajtja e njerëzve që do ta bëjnë atë hotel të funksionojë.

Sepse një resort mund të ndërtohet brenda pak vitesh.

Ndërsa krijimi i një ekipi profesional mund të kërkojë shumë më tepër kohë.

Kur flasim për investime turistike, zakonisht diskutojmë për numrin e dhomave, madhësinë e resortit apo vlerën e investimit.

Por shumë më pak flasim për sfidën e menaxhimit të burimeve njerëzore në një industri që në shumë vende funksionon vetëm gjysmën e vitit.

Turistët nuk kthehen për betonin, për pishinën apo për ndërtesën.

Ata kthehen për njerëzit, për shërbimin dhe për përvojën që kanë përjetuar.

Dhe pikërisht këta njerëz janë sfida më e madhe e çdo resorti sezonal.

Autor: Lavdim Pepaj