A po e komplikojmë ushqimin më shumë sesa duhet?
- Zonë Turizmi
- 20 hours ago
- 2 min read
Nëse një restorant arrin të shesë një darkë me çmim sa një pushim javor, atëherë lind një pyetje shumë logjike: pse të mos bëhen edhe më të shtrenjta?
Sepse, në fund të fundit, nëse ka klientë që paguajnë 500 €, 1000 € apo edhe 2000 € për një seri pjatash që shpesh nuk mbushin as një stomak të lodhur pas një dite turistike, atëherë tregu duket se është gati për një nivel edhe më “ekskluziv”.
Sot gastronomia luksoze nuk është vetëm ushqim. Është histori për t’u treguar më vonë, është foto për rrjetet sociale dhe ndonjëherë është edhe një mënyrë elegante për të treguar se edhe supa mund të kushtojë sa një biletë avioni.
Disa nga restorantet më të shtrenjta në botë
Sublimotion – kur darka duket si film fantastiko-shkencor
Rreth 1500–2000 € për person.Këtu nuk shkon vetëm për të ngrënë – shkon për një spektakël ku pjata ndonjëherë duket si pjesë e skenografisë.
Ultraviolet by Paul Pairet – gastronomi me efekte speciale
Rreth 800–1200 €.Drita, aroma dhe tinguj që ndryshojnë sipas pjatës – pothuajse harrohet se në fund duhet edhe të hash.
Masa – sushi që trajtohet si investim
Rreth 600–800 €.Një sushi kaq i shtrenjtë sa që e mendon dy herë nëse duhet ta hash apo ta fotografosh si kujtim financiar.
Guy Savoy – eleganca franceze me çmim po aq elegant
Rreth 500–700 €.Kuzhinë klasike franceze ku çdo përbërës ndoshta ka histori më të gjatë se menuja.
A duhet të ketë restorante edhe më të shtrenjta?
Nëse ekziston kërkesa, atëherë pse jo?Ndoshta restoranti i së ardhmes do të ofrojë:
menu pa çmime (sepse surpriza është pjesë e eksperiencës)
porcione aq të vogla sa të kërkohet mikroskop për detajet
rezervime vetëm me rekomandim
një pjatë që shpjegohet për 10 minuta dhe hahet për 10 sekonda
Ironia është se, pas gjithë këtij spektakli gastronomik, shumë prej klientëve mund të përfundojnë më vonë në një restorant normal, ku ushqimi nuk shoqërohet me filozofi, por me shije.
Njerëzimi ka ngrënë bukë, mish, perime dhe supë për mijëra vite. Pa ndriçim teatral, pa përshkrime poetike për kripën dhe pa pjatë që duket më shumë si instalacion arti sesa si darkë.
Megjithatë sot duket se mënyra se si ushqehemi duhet të jetë po aq komplekse sa teknologjia që përdorim çdo ditë.Sepse për disa nuk mjafton që ushqimi të jetë i mirë – duhet të jetë edhe:
i rrallë
i shtrenjtë
i fotografueshëm
dhe mbi të gjitha… i tregueshëm
Dhe kush e di… ndoshta pas darkës 1500 €, ndalesa tjetër është një restorant normal, ku ushqimi nuk ka histori filozofike, por ka shije.
Ndoshta luksi më i madh mbetet ende një pjatë e mirë, e thjeshtë dhe e sinqertë – që të ngop, pa pasur nevojë për skenar filmi.