Krizë në hoteleri: a janë punonjësit problem apo menaxhimi i tyre?

Kriza e burimeve njerëzore në hoteleri është kthyer në një nga sfidat më serioze të sektorit të turizmit në vitet e fundit. Hotele, resorte dhe struktura akomoduese në Shqipëria raportojnë vështirësi të vazhdueshme në gjetjen dhe mbajtjen e stafit. Debati që lind natyrshëm është: A janë punonjësit problemi, apo mënyra si menaxhohen ata?

Ky artikull synon të analizojë të dyja anët e medaljes dhe të nxjerrë në pah shkaqet reale të krizës.

Një problem strukturor, jo individual

Në shumicën e rasteve, problemi paraqitet gabimisht si konflikt mes punëdhënësit dhe punëmarrësit. Në realitet, kriza e burimeve njerëzore në hoteleri është strukturorе, e ndërtuar ndër vite mbi paga të ulëta, kushte të pasigurta pune dhe mungesë vizioni afatgjatë.

Hoteleria vazhdon të shihet si sektor sezonal dhe jo si industri profesionale me karrierë të qëndrueshme.

Kur gishtin e drejtojnë nga punonjësit

Menaxherët e strukturave hoteliere shpesh rendisin këto probleme:

• mungesë disipline dhe korrektësie në punë

• ndërrim i shpeshtë i vendeve të punës

• mungesë përvoje dhe formimi profesional

• pritshmëri të larta për paga, pa aftësi të mjaftueshme

Këto shqetësime janë reale, por duhet parë shkaku i tyre. Shumë punonjës hyjnë në hoteleri pa trajnim, pa orientim profesional dhe pa perspektivë zhvillimi.

Kur problemi qëndron te menaxhimi

Nga ana tjetër, punonjësit e hotelerisë raportojnë:

• paga minimale që nuk reflektojnë ngarkesën e punës

• orë të zgjatura, shpesh pa pagesë shtesë

• kontrata sezonale dhe pasiguri pune

• mungesë komunikimi dhe respekti nga menaxhimi

Në jo pak raste, menaxhimi bazohet në autoritet dhe jo në lidership, duke krijuar klimë presioni dhe largim të shpejtë të stafit.

Arsimi dhe trajnimi: hallka më e dobët

Një nga arsyet kryesore të krizës është shkëputja mes arsimit dhe industrisë:

• studentët diplomohen pa aftësi praktike

• praktikat profesionale janë formale

• hotelet nuk investojnë në trajnim të brendshëm

Pa trajnim të vazhdueshëm, as punonjësit nuk rriten profesionalisht dhe as menaxherët nuk zhvillojnë aftësi moderne drejtimi.

Pasojat për turizmin

Mungesa e stafit të qëndrueshëm ndikon drejtpërdrejt në:

• cilësinë e shërbimit

• reputacionin e destinacioneve turistike

• përvojën e vizitorëve

• konkurrueshmërinë e sektorit

Një industri turistike nuk mund të rritet pa njerëz të motivuar dhe të trajnuar.

Përfundim: kush është realisht problemi?

Problemi nuk janë vetëm punonjësit. As vetëm menaxherët.Problemi është një sistem që:

• nuk investon në njerëz

• nuk ndërton karrierë në hoteleri

• nuk e trajton burimin njerëzor si kapitalin kryesor

Zgjidhja qëndron te profesionalizimi i menaxhimit, përmirësimi i kushteve të punës dhe ndërtimi i një kulture respekti dhe zhvillimi të ndërsjellë.

Vetëm kështu hoteleria në Shqipëri dhe rajon mund të kalojë nga mbijetesa sezonale në zhvillim të qëndrueshëm.