Pse mungon stafi i kualifikuar në hoteleri?

(Dhe pse po sillemi sikur na erdhi si surprizë)

Në çdo sezon turistik dëgjojmë të njëjtën fjali:“Nuk ka staf.”Pronaret ankohen, menaxherët ngritin supet dhe klientët pyesin pse shërbimi nuk është më si dikur. Por pyetja reale nuk është pse mungon stafi, por pse dikush do të donte të qëndronte në hoteleri në këto kushte?

Hoteleria kërkon shumë, por jep pak

Punë me turne të gjata, fundjava të zëna, festa të humbura, presion të vazhdueshëm dhe klientë që ndonjëherë e harrojnë se përballë kanë njerëz. Në këmbim?Një pagë që mezi përballon jetesën dhe fjalia klasike:“Duhet të jesh i apasionuar pas shërbimit.”

Pasioni është i bukur, por nuk paguan qiranë.

Profesion që quhet “i përkohshëm”, por kërkohet profesionalizëm

Shoqëria jonë ende e sheh hotelerinë si stacion tranziti:

“Punë vere”,“derisa të gjesh diçka më serioze”.

Ironia? Kur shërbimi dështon, ankesa është e menjëhershme:“S’ka më profesionistë.”Por si të krijohen profesionistë në një sektor që nuk i trajton si të tillë?

Diploma ka, praktikë jo

Çdo vit dalin dhjetëra të diplomuar në turizëm dhe hoteleri. Në teori, kemi staf. Në praktikë, kemi njerëz që nuk janë trajnuar kurrë realisht për ritmin, standardet dhe presionin e një hoteli.Bizneset kërkojnë eksperiencë, të rinjtë kërkojnë mundësi – dhe askush nuk po bën hapin e parë.

Sezoni mbaron, pasiguria fillon

Në shumë destinacione, hoteleria jeton me kalendar sezonal. Tre–katër muaj punë intensive, pastaj pauzë, pasiguri dhe “shihemi sezonin tjetër”.Një profesionist i mirë nuk kërkon vetëm punë, por stabilitet. Dhe stabiliteti është luks në një industri që ende funksionon me mentalitet sezonal.

Stafi nuk ikën nga hoteli, ikën nga menaxhimi

Një e vërtetë e thjeshtë, por e dhimbshme: shumica e punonjësve nuk largohen për shkak të klientëve, por për shkak të menaxhimit të dobët.Kur mungon komunikimi, respekti, trajnimi dhe perspektiva e rritjes, largimi bëhet zgjidhja më e shëndetshme.

Brezi i ri nuk pranon më “kështu ka qenë gjithmonë”

Brezi i ri nuk refuzon punën – refuzon kushtet e padrejta. Ata kërkojnë balancë, respekt, orare humane dhe një ndjenjë vlere.Hoteleria, në shumë raste, ende funksionon me rregulla të vjetra për një botë që ka ndryshuar.

Përfundim: mungesa e stafit është pasojë, jo shkak

Nuk mungon stafi sepse njerëzit nuk duan të punojnë.Mungon sepse industria nuk po investon mjaftueshëm tek njerëzit e saj.

Mund të ndërtojmë hotele luksoze, të reklamojmë yje dhe pamje perfekte, por pa staf të motivuar dhe të respektuar, turizmi mbetet vetëm fasadë.

Dhe në fund, turisti nuk mban mend mermerin e recepsionit –mban mend njeriun që e priti.