Sjellja profesionale vs mikpritja natyrale

Një debat i heshtur në turizmin tonë

Në turizëm flasim shumë për mikpritje, por shumë pak për sjellje profesionale. Shpesh i trajtojmë si të njëjtën gjë, sikur buzëqeshja dhe fjala e mirë ta zëvendësojnë rregullin, trajnimin dhe përgjegjësinë. Në realitet, pikërisht këtu nis problemi i shërbimit në shumë destinacione tona.

Ne jemi popull mikpritës. Këtë nuk na e mohon askush. Por mikpritja natyrale, ajo që vjen nga shtëpia dhe tradita, nuk është e njëjtë me shërbimin profesional që kërkon turizmi modern.

Mikpritja natyrale: forca jonë e lindur

Mikpritja jonë është emocionale, e sinqertë dhe shpesh mbresëlënëse. Mysafiri ndihet i mirëpritur, i përkëdhelur, ndonjëherë edhe “si në shtëpi”. Kjo është një vlerë e madhe, sidomos për turistët që vijnë nga vende më formale dhe më të ftohta.

Por pikërisht këtu lind edhe rreziku: kur mikpritja bëhet zëvendësim i profesionalizmit.

Sjellja profesionale: ajo që mungon më së shumti

Sjellja profesionale nuk ka të bëjë me ftohtësi apo mungesë njerëzillëku. Ajo ka të bëjë me:

• respektim të procedurave

• komunikim korrekt dhe të barabartë

• kontroll emocional në situata të vështira

• trajtim të njëjtë për çdo klient

Pa këto elemente, shërbimi bëhet i paqëndrueshëm. Sot mysafiri trajtohet shkëlqyeshëm, nesër varet nga humori i stafit. Dhe turizmi nuk funksionon me “sot po, nesër jo”.

Kur mikpritja kthehet në problem

Në shumë raste, familjariteti i tepruar:

• prish kufijtë profesionalë

• krijon keqkuptime me klientët

• sjell ankesa që stafi nuk di t’i menaxhojë

Mysafiri nuk ka ardhur për të qenë “shok shtëpie”, por për të marrë shërbim cilësor, të qartë dhe të drejtë.

Turizmi nuk jeton vetëm me zemër

Turizmi modern kërkon standard, strukturë dhe trajnim. Zemra është e nevojshme, por nuk mjafton.Mikpritja është dhunti kulturore. Profesionalizmi është investim.

Dhe pikërisht këtu shumë biznese gabojnë: mendojnë se përderisa janë mikpritës, nuk kanë nevojë për rregulla, trajnime apo vlerësim performance.

Zgjidhja nuk është ose–ose

Zgjidhja nuk është të heqim dorë nga mikpritja jonë natyrale. Përkundrazi, ajo duhet të mbetet identitet. Por ajo duhet të mbështetet mbi sjellje profesionale, jo ta zëvendësojë atë.

Mikpritja krijon emocionin. Profesionalizmi krijon besimin. Turizmi ka nevojë për të dyja.

Derisa ta kuptojmë këtë dallim, do të vazhdojmë të kemi turistë të kënaqur sot… dhe ankesa nesër.